Bij Elkaar

zoals je afsteekt
tegen de achtergrond
afgerond
aarzelend, voorzichtig vormloos
maar niet lijnloos
passen wij bij elkaar

als een berg in de in de verte
en één nog verder weg

als mist
en woken

onder elkaar bedolven

Popular posts from this blog

De machine

De tanden van het laatste wiel Bijten in zijn scheen Hij zal nog een stap zetten Maar nu,  Alleen. Hij weet noch hoe hij lopen moet Noch hoeveel langer hij het ijzer kan verdragen. Hij kijkt omhoog, de straat in, de gevels uit het lood geslagen. Door welke reuzenhand, door welke almacht, welke onwrikbare intentie? Hij vraagt zich af waarom tussen de goedlopende etalages, restauranten en bazaren De machine moet malen en raspen en bijten.  Met het laatste tandwiel, in zijn scheen. Hij vreest dat de vellen eraf schrapen  Tot ze hangen rond zijn enkel en Het zaagblad zijn scheen doormidden freest. Er is huid in het spel en het spel is net begonnen. Hij kijkt op en hij verbeeld, achter de ramen, op balkonnen, hangend over balustraden Een menigte, zwaaiend.
Read more

Several Serious Cases

Several serious cases have come to my attention  of patients who present no overt symptoms  of perversion, maladaption, psychosis nor dementia  yet nonetheless harbour beliefs which if acted upon, an unlikely but real possibility in my honest estimation, produce non-negligible existential risk. I believe these transcripts provide evidence  for immediate concern and resolute action: '... I want to see the world explode to see what's beneath the mantle. I'm insatiably curious, sir, and so  determined to find out that I'll gather up galaxies if I need to,  build a gravitational accelerator out of supermassive black holes  -an intergalactic large earthlike planet accelerator- if you will I'll let as many collide as statistic certainty requires, you know, it's quite fantastic  what large numbers can accomplish.  To reliably determine the number of pistons in an engine, for example,  examining one hundred wreckages will certainly suffice ...' ...
Read more

De Vonkerplas

Is dit de Vonkerplas? Ja dit is de Vonkerplas. Is dit het ellediep water, het vergeten water? Ja dit is het water waarvan men spreekt. Is dit waar de zwaluwen nesten, waar de grazers briesen? Ja dit is dat habitat, ieder weet, niemand vergat. Is dit waar ik in elatie strekte in dat hoogtepunt? Ja dit is waar u strekte, dit is waar u dat hoogtepunt tot leven riep. Dat hoogtepunt van verandering, waar het verleden blijft geleefd en de toekomst reeds geclaimd.  Dat hoogtepunt heeft u beleefd, u beleefde het aan de Vonkerplas. De Vonkerplas, waar u zich in het ellediep water stortte en verdronk in de donkere meters die u vond. De zwaluwen zingen er nog van opdat niemand het vergeten kan.
Read more