haiku for Shuzou

The concrete structures
encapsulate/resonate
the sounds of songbirds

Popular posts from this blog

Several Serious Cases

Several serious cases have come to my attention  of patients who present no overt symptoms  of perversion, maladaption, psychosis nor dementia  yet nonetheless harbour beliefs which if acted upon, an unlikely but real possibility in my honest estimation, produce non-negligible existential risk. I believe these transcripts provide evidence  for immediate concern and resolute action: '... I want to see the world explode to see what's beneath the mantle. I'm insatiably curious, sir, and so  determined to find out that I'll gather up galaxies if I need to,  build a gravitational accelerator out of supermassive black holes  -an intergalactic large earthlike planet accelerator- if you will I'll let as many collide as statistic certainty requires, you know, it's quite fantastic  what large numbers can accomplish.  To reliably determine the number of pistons in an engine, for example,  examining one hundred wreckages will certainly suffice ...' ...
Read more

De Val

Aangeboorde olievelden sluiten we af De aangename onaandachtzaamheid Komt nog goed van pas Afgeschafte scheidingslijnen halen we aan De verwachtte veronachtzaming Kwam gelukkig net te laat De val is geen vraag, maar een voldongen feit De vraag is hoe diep jij eronder gebukt gaat De onbespreekbare gevallen zijn zo beter af De voortschrijdende inzichten komen sneller aan De waardevaste goederen zakken verder in De glasvezelnetwerken vallen vaker uit De onberekenbare vijand  Val je vaker aan Je valt vaker aan
Read more

De machine

De tanden van het laatste wiel Bijten in zijn scheen Hij zal nog een stap zetten Maar nu,  Alleen. Hij weet noch hoe hij lopen moet Noch hoeveel langer hij het ijzer kan verdragen. Hij kijkt omhoog, de straat in, de gevels uit het lood geslagen. Door welke reuzenhand, door welke almacht, welke onwrikbare intentie? Hij vraagt zich af waarom tussen de goedlopende etalages, restauranten en bazaren De machine moet malen en raspen en bijten.  Met het laatste tandwiel, in zijn scheen. Hij vreest dat de vellen eraf schrapen  Tot ze hangen rond zijn enkel en Het zaagblad zijn scheen doormidden freest. Er is huid in het spel en het spel is net begonnen. Hij kijkt op en hij verbeeld, achter de ramen, op balkonnen, hangend over balustraden Een menigte, zwaaiend.
Read more